Duurt lang

‘Mislukkingen’ horen bij innovatie. Loop maar eens rond in het Philips Museum en je vraagt je met grote ogen af waarom sommige vindingen nooit zijn aangeslagen. Ik zet ‘mislukkingen’ tussen aanhalingstekens, want eigenlijk zijn het geen echte mislukkingen. Het is vaker een kwestie van verkeerde plek, verkeerde tijd.

Binnen de maakindustrie geldt dit net zo goed, al is er een groot verschil tussen hardware en software. Hardware is tastbaar en moet een specifieke oplossing bieden. De grote problemen zijn grotendeels opgelost sinds de introductie van numerieke sturingen. Hardware-innovaties vinden tegenwoordig vooral plaats aan de randen, zoals bij hydrovormen en wrijvingsroerlassen. Dit zijn zeer specifieke ontwikkelingen die vaak worden gedreven door eindproductontwikkeling, bijvoorbeeld bij de lancering van een nieuwe auto of straalmotor.

Innovaties binnen de loonverspaning zijn veel lastiger, omdat er geen centrale partij is. Er heerst een eilandjesbenadering. Digitale oplossingen van twintig jaar geleden worden nu opnieuw verpakt met een AI-sausje en iedereen biedt zijn eigen incompatibele systeempje aan. Als je even over het dunne laagje chroom krast, zie je direct wat er allemaal níet werkt. Het is geen kwestie van verkeerde plek, verkeerde tijd. Het klopt simpelweg niet.

Ja, we liepen ooit voorop met automatisering en digitalisering. Maar we zijn hopeloos achteropgeraakt, omdat we het normaal zijn gaan vinden om getallen van het ene scherm naar het andere over te typen. In tegenstelling tot een autofabriek zijn wij als kleine verspaners niet in staat om individueel een innovatietraject op te zetten dat het digitale voor óns laat werken. We zijn afhankelijk van leveranciers, en die blijken niet in staat om te leveren wat wij echt nodig hebben.

Daar zal de EMO ook geen verandering in brengen. Sommige leveranciers zullen het opnieuw proberen, maar ook dan is het geen in de praktijk bewezen of getest product. Mooie en hoogwaardige deelcomponenten, zoals een prefabdakkapel, een douchecabine en een serre, vormen nog geen compleet huis. Je moet deze componenten immers nog steeds aan elkaar bouwen. Wat we echt nodig hebben, is een volledig getest en bewezen prefab huis dat je in één dag kunt neerzetten.

In Nederland doen we iets tamelijk unieks met loonverspaning. Het beschikbare digitale budget dat we gezamenlijk hebben, is enorm. Het is tijd om de innovatie niet langer in handen van eilandjesleveranciers te laten, maar het heft in eigen handen te nemen. Voor concurrerende landen duurt het niet te lang

Deze column is geschreven door:
Jan Willem Mollema
Freelance Manufacturing Specialist